آن را رد و تضعيف نمائيم صحيح نيست زيرا نفقات لازم از قبيل خوراك و پوشاك و تهيه مسكن براى كنيز كه امر لازم و واجب بر مولا است و احدى در وجوب آن اشكال و مناقشه ننموده است نيز داراى چنين محذورى بايد باشند و براى اين وجوب و لزوم مىبايد جوابى تهيّه كرد و هرجوابى كه در لزوم نفقه اقامه نمائيم همان را براى لزوم مهر قائلين بقول مزبور بما رد مىكنند . جواب شارح ( ره ) در مقام جواب از اين سؤال مىفرماين : فرق است بين نفقات لازمه بر مولا و وجوب مهر زيرا مهر در مقابل معوض يعنى بضع كه ملك خودش هست بايد فرض شود و اين معقول نيست بخلاف نفقه چه آنكه آن مجرّد رساندن نفع به ديگرى و دفع ضرر و تلف و هلاكت از مال مىباشد بدون اينكه در قبال معوض و امرى فرض گردد و بين ايندو فرق بسى واضح و روشن است . قوله : و قيل بوجوب الاعطاء : قائل اينقول مرحوم شيخ طوسى و مفيد و حلبى و ابن برّاج و ابن حمزه مىباشند . قوله : عملا به ظاهر الامر : مقصود [ يعطيها شيئا من قبله الخ ] كه در روايت آمده مىباشد چه آنكه لفظ [ يعطيها ] اگرچه به ظاهر خبر است ولى معنا و در واقع امر است . قوله : اذ هو عوض البضع المملوك له : ضمير [ هو ] به مهر راجع بوده و ضمير در [ له ] به مولى عود مىكند . قوله : و لا يعقل استحقاقه شيئا على نفسه : ضمير در